به خدا قسم ! خير دنيا و آخرت به مؤمن نمىرسد مگر به خوشبينيش به خداوند ، و اميدش به حضرت او و خلق خوشش و خوددارى از غيبت مردم مؤمن ، به خدا قسم بنده‌اى پس از توبه و استغفار عذاب نمىشود مگر به بدگمانيش به حضرت حق و كوتاه آمدنش در اميد به خدا و بداخلاقى و غيبتش از مردم مؤمن . در كتاب « وسائل الشيعة » آمده « 1 » : خداوند به حضرت داود وحى كرد : هنگامى كه بنده مؤمنم دچار گناه شد و از آن گناه توبه كرد و آراسته به حياى از من شد او را مىآمرزم و گناهش را از ياد حَفَظه مىبرم و سيّئاتش را بدل به حسنات مىكنم و از اين امور باك ندارم كه من ارحم الراحمينم . توبهء واقعى شايد باشند در ميان مردم افرادى كه تصور كنند توبه و بازگشت به حضرت حق با پشيمانى و يا گريه و زارى و يا قرائت كردن جملات دعايى استغفار تحقق پيدا كند ، ولى اينان بايد بدانند كه توبه با سه عنصر ، علم و حال و عمل قابل تحقق است و اين هر سه واقعيّت به طور صريح از آيات كتاب و روايات و اخبار استفاده مىشود . توبه از هر گناه بايد متناسب با آن گناه صورت بگيرد ، فى المثل توبهء كسى كه نماز و روزه و حج و زكات و ساير عبادات را در گذشته ترك كرده قضا كردن همه آن‌هاست و توبهء كسى كه به هر عنوان مال مردم و حق عباد الهى را برده بازگرداندن

--> ( 1 ) - وسائل الشيعة : 16 / 74 ، باب 86 ، حديث 21017 .